click

نرم افزار شبکه هک امنیت دانلود ترفند اینترنت آموزش جاوا کامپیوتر موبایل

 

شبکه های Grid

 

مقدمه

در گذشته یکی از بزرگترین مشکلات کسانی که نیاز به محاسبات طولانی و پیچیده داشتند نبود امکانات سخت افزاری و نرم افزاری مناسب جهت انجام محاسبات در یک زمان معقول ومتناسب باعث شده بود گاها بسیاری ازمحاسبات روزها، ماه ها و گاها سالها به طول بیانجامد. در بسیاری از موارد دیده می شد که بعد از انجام یک دوره محاسبات طولانی، بعلت وجود داشتن ایرادی در قطعه کدی از برنامه کل محاسبات اشتباه از آب در می آمد و بایداز سر گرفته می شد.بعد ها برای رفع این مشکلت از ابرکامپیوترها استفاده کردند که قدرت پردازش بسیار بالایی داشت و متوانست محاسبات را سریعتر انجا م دهد و از زمان بکاهد.

 

 استفاده از این ابر رایانه ها از دو حیث محدود می باشد:

 

-    قدرت پردازنده: هرچقدر هم یک کامپیوتر قوی باشد باز به علت محدودیت های تکنلوژیکی سرعت آن از یک حدی بالا نمی رود

-         محدودیت مالی: قیمت این ابر رایانه ها بسیار بالا است و قابل خریداری و استفاده توسط بسیاری ازارگان ها نیست

 

اینجا بود که پیشروان امر علوم کامپیوتر به دنبال چاره ای برای این مشکلات افتادند که نمود یکی از این مشکلات راه اندازی شبکه های محاسباتی گرید بود.

 

شبكه‌هاي گريد محاسباتي در اواخر دهه 1990 به عنوان جايگزيني پيشنهادي براي سوپركامپيوترهاي متداول پديدار شدند تا به حل مسائل خاصي بپردازند كه مستلزم محاسبات عددي انبوه و دسترسي به حجم بيشتري از داده‌هاي توزيع‌يافته بودند.
ايده اصلي اين بود كه با شبكه‌هايي كه به قدر كافي سريع باشند و با بهره‌گيري از نرم‌افزار مناسب، گروه‌هاي تحقيقاتي متعدد كه از لحاظ جغرافيايي نيز پراكنده بودند، مي‌توانستند منابع پردازشي و منابع مديريت داده‌هاي خود را در قالب سيستمي واحد به اشتراك بگذارند و بدين ‌صورت اين سيستم توانايي درگير شدن با مسائلي را داشته‌ باشد كه از عهده هر يك از اين گروه‌ها به تنهايي، خارج بود.

 

پژوهشگران اميد داشتند چنين گريدهايي همان كاري را براي توان محاسباتي انجام دهند كه شبكه‌هاي توزيع برق براي الكتريسيته انجام مي‌دهند: توان محاسباتي را همه جا در دسترس قرار دهند؛ فقط كامپيوتر شخصي خود را به يك شبكه گريد متصل كنيد و به صورت بي‌درنگ به قدرت پردازشي عظيمي با بهايي قابل قبول دسترسي داشته‌ باشيد.هنوز به‌طور كامل به آن هدف نرسيده‌ايم. امروزه، اگرچه گريدها در همه جا گسترده شده‌اند، اغلب آن‌ها سيستم‌هايي تخصصي هستند كه فقط براي گروه‌هاي خاصي از پژوهشگران در شاخه‌هايي مانند فيزيك انرژ‌ي‌هاي بالا، تحقيقات ژنتيكي و مانيتورينگ زمين‌لرزه قابل دسترسي هستند. به اين ترتيب، چگونه مي‌توانيم گريدها را به ابزارهاي روزمره پژوهشي تبديل كنيم كه در شاخه‌هاي علمي و فني متنوع‌‌تري از آن‌ها بهره‌برداري گردد؟

 

 

 

 

گرید (Grid):

 

گريد (Grid) عبارت است از شبكه گسترده اي با توان محاسباتي بالا كه امكان اتصال به اينترنت را هم داراست. گرید ، دیگر از رایانه های همگن اختصاصی تشکیل نمی شود و بلکه از مجموعه ای از رایانه های توزیع شده در سطح اینترنت و یا اینترانتهای متعدد که به صورت غیر اختصاصی از طریق پروتکل ارتباطی از طریق یک سیستم مدیریت گرید با یکدیگر در ارتباط می باشند.

 

Grid ها شبیه به هم نیستند و اندازه و شکل های متفاوتی دارند. در زیر 3 تقسیم بندی یا کلاس Grid  های فعلی را که رایانه های فردی را تبدیل به یک مزرعه ابر رایانه با هزاران پردازنده را کرده است فهرست شده است:

 

خوشه ای :  ساده ترین توع این سیستم هستند. از مجموعه ای از رایانه ها که با هم کار می کنند تشکیل شده اند و یک نقطه دسترسی یه سیستم برای کاربران یک پروژه یا بخش سازمانی خاص ایجاد می کند.

 

پردیزه :  به پروژه ها و بخش های سازمانی متعدد اجازه می دهد که منابع رایانه ای خود را با هم به اشتراک گذارند. سازمانها می توانند از این توع سیستم برای مدیریت کارهای زیاد، ازفرآیند های تجاری سازمان تا داده کاوی استفاده کنند.

 

 Gridجهانی :  مجموعه ای از چندینGrid پردیزه می باشند که پا بر فرآی مرزهای سازمانی گذاشته اند ویک سیستم مجازی بسیار بزرگ را ایجاد کرده اند . کاربران می توانند به منابع رانه ای بیش از آنچه که در سازمان دارند دسترسی داشته باشند .

 

 

 

ارتباط رایانه های کاربران با مدیریت گرید :

 

1 . ارتباط نامطمئن که هیچ تضمینی در رابطه با حضور رایانه در گرید و یا میزان توان محاسباتی اضافی در میان نمی باشد و صرفاً در صورتی که رایانه بیکار بماند، مدیریت گرید می تواند از آن در انجام کارهای خود بهره مند شود. در اینجا منظور از مدیریت گرید، سیستم کلی مدیریت گرید می باشد و هیچ معماری خاصی منظور نمی باشد. در این حالت، مدیریت گرید صرفاً بر اساس میزان مصرف از امکانات ارائه شده، هزینه می نماید.

 

2  . نوع دیگر ارتباط، ارتباط تضمین شده است که طبیعتاً هزینه بیشتری برای گرید به بار خواهد داشت. در این نحوه ارتباط، رایانه برای مدت معینی که طبق پروتکل تعریف شده، اختصاص می یابد و در مقابل درآمدی برای صاحب آن در نظر گرفته می شود، بدون توجه به اینکه آیا در آن زمان استفاده ای از آن بشود یا خیر. در عین حال به علت توزیعی بودن منابع در اینترنت و خارج از کنترل بودن آنها موجب می شود که ضمانت اجرایی صرفاً در حد تعهد اخلاقی وی می باشد. البته در صورت تخلف از تعهدات پرداختی صورت نمی گیرد و شاید حتی جریمه ای نیز از قبل توافق شده باشد، اما به هر حال در برنامه ریزی انجام شده اخلال صورت می گیرد. البته در این روش هزینه به علت ماهیت تضمینی بالاتر می باشد و ضریب اطمینان آن نیز بالاتر می باشد.

 

آنچه مسلم است ماهیت تغیر پذیری منابع محاسباتی در گرید می باشد. زیرا منابع تحت کنترل یک مدیریت مرکزی نمی باشند و صرفاً از طریق پروتکلهای تعریف شده با یکدیگر در ارتباط می باشند. بنابرین نمی توان نسبت به امنیت و اطمینان منابع متکی بود و باید تدابیر لازم دیده شود.

 

 

 

 

 

 

انواع Grid  

 

سيستم‌هاي Grid با توجه به‌ نيازهاي كاربران مي‌توانند در انواع مختلف مورداستفاده قرار گيرند. اغلب اين سيستم‌ها بر اساس نوع كاري كه انجام مي‌دهند، طبقه بندي مي‌شوند. از سه نوع اصلي اين سيستم مي‌توان از Gridهاي اطلاعاتي، Gridهاي جوينده منابع و Grid‌هاي محاسباتي نام برد.

 

 

Data Grid

Gridهاي اطلاعاتي يا Data Grid موظفند اطلا‌عات را ذخيره كنند و آن‌ها را در اختيار كاربران قرار دهند. كاربران اين سيستم‌ها بدون آن‌كه از موقعيت جغرافيايي و مكاني اين اطلاعات آگاه باشند، به ‌اطلاعات دسترسي دارند. مثلاً تصور كنيد كه دو دانشگاه در دو سوي دنيا يكي در ايران و ديگري در انگلستان روي يك مطلب علمي‌مشترك تحقيق مي‌كنند و هر يك از آن‌ها اطلاعات خاص خود را ذخيره مي‌كند و مي‌خواهد دانشگاه ديگر نيز به ‌برخي از ‌اين اطلاعات (نه تمامي‌آن) دسترسي داشته باشد. اين دانشگاه‌ها مي‌توانند از يك Data Grid استفاده كنند و اطلاعات خود را با ضريب امنيتي بالايي با هم به‌اشتراك بگذارند.
در اين نوع Grid دستگاه‌هاي متصل به‌سيستم نياز به‌قدرت زياد ندارند و فقط مسئول به ‌اشتراك گذاشتن اطلاعات هستند. از طرف ديگر Grid ‌هاي محاسباتي يا Computational Grid از آن جا كه نياز زيادي به ‌قدرت پردازنده‌ها دارند، بايد از ماشين‌هايي با قدرت بسيار بالا استفاده نمايند.

 

 

Scavenging Grid

يكي ديگر از انواع Gridها، سيستم‌هاي جوينده منابع يا Scavenging Grid است. اين سيستم‌ها از تعداد زيادي كامپيوتر شخصي استفاده مي‌كنند و به‌صورت مداوم به‌دنبال ظرفيت‌ها، منابع آزاد  و چرخه پردازنده (CPU cycle)   كامپيوتر‌هاي  متصل به ‌Grid هستند و از اين منابع استفاده مي‌نمايند. البته صاحبان اين كامپيوترهاي شخصي بايد قبلا‌ً اجازه استفاده از منابع بدون استفاده خود را بدهند

 

 

Grid Computing

Grid Computing يا شبكه‌هاي متصل كامپيوتري مدل شبكه‌اي جديدي است كه با استفاده از پردازشگرهاي متصل به هم امكان انجام‌دادن عمليات‌ حجيم محاسباتي را ميسر مي‌سازد. Gridها در واقع از منابع كامپيوترهاي متصل به‌شبكه استفاده مي‌كنند و مي‌توانند با استفاده از برآيند نيروي اين منابع، محاسبات بسيار پيچيده را به‌راحتي انجام دهند. آن‌ها اين كار را با قطعه قطعه كردن اين عمليات و سپردن هر قطعه به‌كامپيوتري در شبكه انجام مي‌دهند. به عنوان مثال وقتي شما از كامپيوترتان براي مدتي استفاده نمي‌كنيد و كامپيوتر شما به‌ اصطلاح به‌وضعيت محافظ نمايشگر يا Screensaver مي‌رود، از پردازشگر كامپيوتر شما هيچ استفاده‌اي نمي‌شود. اما با استفاده از شبكه‌هاي Grid مي‌توان از حداكثر توانايي‌هاي پردازشگر‌ها استفاده نمود و برنامه‌اي را در كامپيوتر قرار داد كه وقتي از سيستم استفاده‌اي نمي‌شود، اين برنامه بتواند از نيروي بلااستفاده دستگاه بهره بگيرد و قسمتي از محاسبات بزرگ عملياتي را انجام دهد

 

با دانلودكردن يك محافظ نمايشگر مخصوص مي‌توانيم به‌كامپيوترهاي شخصي خود اجازه دهيم كه وقتي از آن استفاده نمي‌كنيم، به ‌شبكه جهاني متصل شوند و به ‌سيستم‌هاي بزرگ تحقيقاتي اجازه دهند از منابع آزاد و بلااستفاده سيستم ما استفاده نمايد. كامپيوترهاي امروزي مانند مغز انسان معمولا از بخش كوچكي از توانايي‌هاي خود استفاده مي‌كنند و اغلب به‌ صورت غيرفعالند و منتظر اطلاعات ورودي مي‌مانند. تصور كنيد كه اگر از منابع سخت‌افزاري اين همه كامپيوتر غيرفعال استفاده شود و همه در يك كامپيوتر جمع شود، چه دستگاه پرقدرتي خواهيم داشت. Grid Computing با ‌كمك به اينترنت زمينه‌اي را فراهم آورده است كه بتوان با استفاده از آن، از منابع سخت‌افزاري سيستم‌هاي ديگر نيز استفاده نماييم.

ممكن است Grid براي افراد مختلف معاني متفاوتي داشته باشد، اما اگر بخواهيم تعريف ساده‌اي از آن داشته باشيم، مي‌توانيم بگوييم Grid Computing در واقع به‌شما اجازه مي‌دهد با استفاده از منابع سيستم‌هاي متصل به‌ شبكه و  ايجاد يك منبع بزرگ از سرويس‌ها و امكانات اين سيستم‌ها، مركزي بزرگ و قدرتمند به‌ وجود آوريم كه توانايي انجام‌دادن عمليات بسيار پيچيده‌اي را داشته باشد كه يك سيستم به‌تنهايي نمي‌تواند انجام دهد. به‌نحوي كه از ديد استفاده‌كنندگان اين سيستم‌هاي بزرگ، اين عمليات تنها از طريق يك سيستم انجام مي‌شود.

 

 

مزیتهای Grid computing

 

·        استفاده ی موثر از منابع

 

یکی از کاربردهای ابتدایی Grid computing  این است که برنامه ای که معمولا روی ماشین خاصی اجرا می شود ، در شرایطی خاص به خاطر این که آن ماشین مشغول است ، در ماشین دیگری که کمتر مشغول است اجرا گردد.

 

برای این چنین سناریویی دو پیش نیاز وجود دارد  :

 

1.   اول این که برنامه باید قابلیت اجرا در ماشین راه دور را داشته باشد . به عنوان مثال نباید به داده های روی ماشین اصلی وابسته باشد .

2.      دوم اینکه ماشین دوم باید ویژگی های سخت افزاری ونرم افزاری که مورد نیاز آن برنامه است را داشته باشد.

 

برای مثال در بیشتر سازمانها تعداد بسیار زیادی منابع محاسباتی وجود دارد که از توان آنها به درستی استفاده نمی شود . معمولا بیشتر ماشین های رومیزی در یک روز کاری ، کمتر از 5 درصد مشغول هستند . در برخی از سازمانها ماشین های سرور نیز در بیشتر اوقات بی کار هستند که Grid Computing  بستری برای استفاده  ی موثر از این منابع به وجود می آورد .

 

·        قابلیت محاسبه موازی

 

محاسبات بزرگ که قابلیت موازی سازی دارند یکی از مواردی است که Grid  کاربرد گستردهای دارد . علاوه بر کارهای تحقیقاتی و علمی این دید از Grid Computing در بیولوژی ، در مدل سازی اقتصادی ، یافتن نفت ، انیمیشن سازی و غیره نیز کاربرد دارد.

ویژگی مشترک این کاردبر ها این است که برنامه را می توان به صورت موازی بر روی CPU  های مختلف اجرا کرد.یک برنامه ای که می تواند تحت Grid  اجرا شود و مقدار زیادی  CPU  یناز دارد را می توان به عنوان چندین ریز کار کوچک دید.

و باید به نکته توجه کرد که هر برنامه ای را نمی توان موازی سازی کرد و آنرا بر روی Grid  اجرا کرد.

 

·        متعادل سازی استفاده از منابع

یک Grid  منابع توزیع شده زیادی را که بر روی ماشینهای جدا گانه قرار گرفته اند ، متحد میکند تا یک سیستم یکپارچه بوجود آورد.مکانیزمی برای متعادل سازی استفاده از این منابع در Grid  وجود دارد . این مکانیزم زمانبندی است که ریز کارها را بر روی منابع به صورت متعادل توزیع می کند . این مکانیزم برای توزیع بار در یک سازمان بزرگ بسیار لازم است . این کار به دو روش انجام میگیرد .

1.      قسمت پرکار میتواند به ماشینهای تقریبا بی کار تبدیل شود .

2.   اگر تمام امکانات Grid  مشغول باشد ، کارهای با اولویت پایینتر می توانند متوقف شوند تا فضا و امکانات کافی برای کارهای با اولویت بالاتر بوجود آید.

 

·        دسترسی به منابع اضافه

همانطور که اشاره شد به غیر از CPU  و حافظه ، Grid  می تواند امکان استفاده از منابع دیگر را نیز فراهم کند . به ممکن است بعضی از ماشینها دارای نرم افزار های گران قیمتی باشند ، اگر کاربران به آنها نیاز داشته باشند ، Grid  میتواند به آنها کمک کند تا کار خود را بر روی آن ماشین اجرا کند.

 

 

 

اهميت Grid Computing 

تقريبا در همه سازمان‌ها و شركت‌هاي بزرگ تعدادي كامپيوتر بدون استفاده وجود دارد. مثلاً سرورهاي يونيكس از تقريباً ده تا بيست درصد از ظرفيت حقيقي خود استفاده مي‌كنند و كامپيوترهاي شخصي حدوداً از 95 درصد از ظرفيت خود اصلاً استفاده نمي‌كنند.  با استفاده از Grid Computing در يك سازمان يا شركت بزرگ مي‌توان از منابع بلا‌استفاده كامپيوترهاي سازمان  كمال استفاده را برد و سرعت پردازش اطلاعات در سيستم‌هايي كه با كمبود حافظه مواجهند را جبران نمود. از طرف ديگر، سرعت نرم‌افزارهايي كه از اين منبع بزرگ سخت‌افزاري استفاده مي‌كنند، بسيار بالاتر خواهد بود و در نتيجه مي‌توانيم به ‌فكر درست كردن نرم‌افزارهايي با قابليت‌هاي بالاتر باشيم و منابع بيشتري را در اختيار استفاده‌كنندگان قرار دهيم.

Grid Computing مي‌تواند مزاياي زيادي براي مديران و برنامه‌نويسان داشته باشد. مثلاً با آن مي‌توان  برنامه‌هايي كه نياز به‌حافظه زيادي دارند را اجرا نمود و به ‌اطلاعات، دسترسي آسان‌تري پيدا كرد. اصولا ًGrid Computingمي‌تواند به‌سازمان‌ها و شركت‌هاي بزرگي كه سرمايه هنگفتي را در IT هزينه كرده‌اند، كمك كند از سيستم‌هاي خود حداكثر استفاده را ببرند.

فناوري‌هاي Grid در واقع مي‌توانند از منابع و سيستم‌هاي غيرمتمركز پشتيباني كنند و امكان ارتباط سيستم‌ها را با هم فراهم ‌سازند. وقتي براي اولين بار فناوري Grid ابداع شد، هدف آن تنها  به‌اشتراك گذاشتن منابع سيستم و در اختيارداشتن سيستمي‌قدرتمند بود و به‌طور كلي بيشتر در اختيار مؤسسات تحقيقاتي قرار داشت. اما امروزه از Grid توقع بيش‌تري مي‌رود و اهميت بيشتري پيدا كرده است؛ به‌ويژه در تجارت الكترونيك و سيستم‌هاي تجاري غيرمتمركز و توزيع‌يافته. به‌ عنوان نمونه، مدل تجارت الكترونيك B2B را در نظر بگيريد كه دو مؤسسه تجاري اطلاعات خود را از طريق اينترنت با هم مبادله مي‌كنند. Grid نيز مي‌تواند كاري مشابه ‌را انجام دهد و دو يا چند سيستم تجاري را به‌هم مرتبط سازد. به‌طوري كه  بتوانند اطلاعات خود را به‌اشتراك بگذارند. فناوري Grid همچنين مي‌تواند راه‌حل مناسبي براي افزايش دسترسي، قابليت اطمينان و امنيت سيستم‌هاي غيرمتمركز نيز باشد.  

 

 

ابزارهای مدیریتی

 

Globus 

 يكي از قدرتمند‌ترين ابزارهاي ايجاد، كنترل و مديريت سيستم‌هاي Grid، ابزار Globus است. پروژه Globus حدود سال 2003 به‌صورت عملي درآمد. اين پروژه حاصل تلاش مشترك محققان و برنامه‌نويسان Grid در سرتاسر دنياست كه بر حول چهار محور بنا شده است: تحقيق، ابزارهاي نرم‌افزاري، آزمون و نرم‌افزار‌ها. اين ابزار در نسخه 2.2 خود خدمات بسياري به‌مديران سيستم‌هاي Grid ارائه مي‌كند كه   مي‌توان به امنيت، مديريت منابع و مديريت دقيق  اطلاعات اشاره كرد. Globus با در اختيار گذاشتن APIها و فايل‌هاي Header زبان C براي ساختن و كامپايل برنامه‌ها به ‌برنامه‌نويسان اجازه مي‌دهد سيستم‌هاي خود را به Grid متصل نمايند و به ‌مديران امكان مي‌دهد منابع متصل به Grid را به‌راحتي مديريت كنند.

اضافه براين، Globus با در اختيار گذاشتن Componentهايي مخصوص، كار مديران Grid را آسان‌تر مي‌كند. مثلاًGlobus يك ابزار بسيار كارا به‌نام Commodity Grid) COG) كه زبان‌هاي برنامه‌نويسي مانند Python، جاوا و فناوري‌هاي روز مانند سرويس‌هاي وب، كوربا و RMI را مي‌شناسد و مي‌تواند در دو بخش تهيه نرم‌افزارهاي سازگار با Grid و مديريت سيستم‌هاي Grid به ‌ما كمك كند. البته نسخه 2.2 ابزار Globus در برخي موارد ضعف‌هايي نيز دارد. اين نسخه از سرويس‌هايي مثل مديريت Life-Cycle يا چرخه زندگي نرم‌افزار و سيستم‌هاي ذخيره و بازيابي پشتيباني نمي‌كند. البته نسخه جديد Globus يعني نسخه 3 از آن جا كه سعي داشته است با معماري بازرويس‌هاي Grid يا همان the Open Grid Services Architecture) OGSA) هم‌خواني داشته باشد، توانسته‌است بسياري از نقاط ضعف نسخه قبلي را رفع كند.

 

 

نگاهي به‌اجزاي Grid

اجزاي تشكيل دهنده grid عبارتند از:

- رابط كاربر

- اجزاي امنيت‌

- مديريت كنترل كار سيستم (Workload management)

 - زمانبند (Scheduler)

- مديريت اطلاعات (Data Management)

- مديريت منابع (Resource management)

 

در اين قسمت به‌صورت مختصر در مورد هر يك از اين اجزا توضيح داده مي‌شود.

 

رابط كاربر

دسترسي به ‌اطلاعات در Grid   اهميت شاياني دارد و رابط كاربر يا User Interface اين مسئوليت مهم را عهده‌دار است. رابط كاربر مي‌تواند يا در برنامه‌اي كه كاربر از آن مستقيما استفاده مي‌كند يا در ابزارهاي  مديريتي Grid كه مورد استفاده مدير سيستم است، نقش ايفا كند. همانطور كه شما براي استفاده از برق فقط وسيله برقي خود را به ‌پريز برق متصل مي‌كنيد و لازم نيست از مكان منبع يا منابع اصلي اين قدرت اطلاعي داشته باشيد، استفاده كننده سيستم Grid نيز الزاماً نبايد از پيچيدگي‌هاي داخل اين سيستم‌ها مطلع باشد.  مثال ديگر اين‌كه، شما از مرورگر وب جهت استفاده از اينترنت استفاده مي‌كنيد؛ بدون اين‌كه از مكان سرور وب سايت اطلاعي داشته باشيد و تنها با وارد كردن آدرس سايت موردنظر، وب سايت آن در مرورگر نمايش داده مي‌شود. اينترفيس Grid نيز بايد مانند مرورگر باشد. يعني استفاده‌كننده Grid نيز از پيچيدگي‌هاي اين سيستم اطلاعاتي ندارد و فقط با ورود يك پارامتر ورودي، يك خروجي دريافت مي‌كند.  (شكل 1)

 

 

 

 

امنیت

كامپيوترها در Grid به ‌شبكه متصلند. اين سيستم‌ها همچنين مي‌توانند حاوي اطلاعات بسيار مهم و حساسي باشند. در نتيجه امنيت را مي‌توان يكي از مهم‌ترين اجزايي اين سيستم‌ها دانست كه خود حاوي اجزاي فرعي مانند احراز هويت (authentication)، اختيارات (authorization) و رمزدهي (encryption) است.

امنیت گرید بر پایه PKI استوار است و طراحان شبکه های  گرید PKI را هدفی برای پیاده سازی گرید در نظر می گیرند. اولین گام برای استفاده از گرید اخذ و فراگیری گواهینامه ای به عنوان X.509  میباشد. این گواهینامه به صورت دیجیتالی از سرویس CERTIFICATE AUTHORITY درخواست و اخذ می شود. هر گواهینامه داری یک کلید شخصی میباشد که مجوز استفاده ار محیط گرید را فراهم می آورد. در سیستم های مبتنی بر PKI نکته ای حیاتی وجود دارد که کلید شخصی فقط نزد مالک حقیقی شناخته شود و در حقیقت مالک حقیقی تنها باید از کلید شخصی گواهینامه با خبر باشد. چرا که افشا شدن این کلید باعث میشود که امتیاز کاربر جعل شود. افشای کلید شخصی معادل با بی اعتبار شدن گواهینامه میباشد. Public Key)) Infrastracture شیوه ای است که در آن از کلید ها برای رمز نگاری استفاده می شود.))

 

 

دو روش برای جلوگیری از افشا شدن کلید شخصی وجود دارد:

 

1- رمزگذاری گواهینامه توسط کاربر

 2- نگهداری گواهینامه بر روی یک سیستم فایل محلی که فقط مالک آن گواهینامه مجوز دسترسی به آنرا داشته باشد.

 

همانطور که گفته شد کلید شخصی بخشی از گواهینامه است و ممکن است به صورت توافقی در اختیار دیگر کاربران قرار گیرد و به کاربران دیگر اجازه میدهد که از موجودیت های دیگر اطلاع پیدا کنند و این نیز معادل جعل  امتیاز میباشد.

 

از آنجایی که در سیستمهای گرید امنیت از اهمیت بالایی برخوردار میباشد بهترین راه حل برای گواهینامه های افشا شده فسخ آنان میباشد. لیستی نیز به همین نام وجود دارد که اصطلاحاٌ به آن  CRLگفته میشود. فرایند شناسایی گواهینامه های افشا شده و قرار دادن آن در CRL نیز دارای هزینه زیادی میباشد.

برای دریافت گواهینامه جدید دوباره باید درخواستی به CA ارسال شود و منتظر پاسخ و دریافت گواهینامه جدید شد. دریافت گواهینامه نیز متحمل هزینه هایی میباشد.

بنابراین مدیریت و نگهداری گواهینامه ها دارای اهمیت خاصی میباشد.

در حقیقت برای رهایی از چنین مشکلاتیPLUG & PLAY PKI  مطرح شد. امروزه در سطح وسیع تر با به حد کمال رسیدن طراحان معماری و استفاده از پتانسیل هایی چون پروتکل BOOTP و DHCP پیکربندی اتوماتیک بر روی یک Client به واقعیت نزدیک تر شده است.

در اینصورت پیکربندی فنی محیط گرید که مستلزم دقت خاص و رویه عملیاتی صحیح میباشد از حوزه کاربران نهایی حذف میشود و این چیزی است که PKI به دنبال آن است و هدف PLUG & PLAY PKI  تبدیل مراحل پیکربندی گواهینامه ها و مدیریت محیط گرید به فرایندی ساده و USER FRIENDLY است

شركت هایی مانند IBM,SUN ,HP,ORACLE در حال سرمايه گذاري بر روي نرم افزار اين شبكه و استانداردهاي لازم براي به صرفه نمودن پردازش شبكه اي از نظر تجاري و افزايش فروش خدمات نرم افزاري ، سخت افزاري و مشاوره آن هستند.

 

مثلاً ابزار Globus حاوي يك Component به‌ نام Grid Security Infrastructure) GSI) يا ساختار زير بنايي امنيت Grid است كه مسئوليت امنيت در محيط را برعهده دارد. GSI حاوي يك SSL باز است. در نتيجه وقتي يك استفاده كننده يك بار به‌صورت مجاز به‌ سيستم راه پيدا كرد، يك Proxy Certificate براي كاربر به‌ وجود مي‌آيد و براي آن كاربر در نظر گرفته مي‌شود. GSI در درگاه Grid قرار دارد. (شكل 2)

استفاده كننده از يك سيستم Grid بايد از منابع موجود و قابل دسترس  در سيستم اطلاع داشته باشد. مديريت كنترل كار سيستم يا Workload Management مي‌تواند اين كار را به‌ راحتي انجام دهد. درخواست‌كننده سرويس مي‌تواند با ارتباط با اين قسمت از منابع آزاد سيستم، ظرفيت هر منبع و موقعيت آن‌ها اطلاع حاصل نمايد.  در سيستم‌هاي Grid كه توسط Globus هدايت مي‌شوند، زماني كه يك استفاده كننده شناسايي شد و برنامه موردنظر آن كاربر اجرا گرديد، با توجه به ‌نوع نرم‌افزار و پارامترهاي ورودي كاربر، سيستم Grid به‌دنبال منابع آزاد موجود در شبكه مي‌گردد. اين وظيفه اغلب  به‌ عهده Broker ها است. Globus به‌صورت عادي، ‌Broker ندارند، اما از سرويس‌هايي مانند Grid Information Service) GIS) و Monitoring and Discovery Service) MDS) را پشتيباني مي‌كنند كه به‌سيستم اطلاع مي‌دهند كدام منبع يا منابع قادرند منابع خود را در اختيار بگذارند. شكل 3 موقعيت اين سرويس‌ها را نمايش مي‌دهد.

 يكي ديگر از اجزايي كه در سيستم‌هاي Grid بسيار اهميت دارد، زمانبند يا Scheduler است. در اين سيستم‌ها از آن جايي كه بايد هر كاري را كامپيوتر مشخصي به‌عهده بگيرد و هر كامپيوتر بايد مدت زماني را در اختيار Grid قرار دهد، سيستم نياز به‌ يك زمانبند دارد. اين زمانبند مي‌تواند بسيار ساده باشد، اما اكثر زمانبند‌ها بايد بتوانند كارها را اولويت‌بندي كنند و سيستم را كنترل نمايند. در ابزار Globus زمانبند‌هايي با قابليت بالا  وجود ندارند، اما تعدادي سازوكار زمانبند وجود دارد كه كار زمانبندهاي دقيق را تا حدي انجام مي‌دهد. شكل 4 موقعيت زمانبند‌ها را در Grid  نشان مي‌دهد.

 جزء ديگر Grid‌ها، مديريت اطلاعات اين سيستم‌ها است كه وظيفه ذخيره‌سازي اطلاعات را در سيستم  به عهده‌ دارد.  اين بخش وظيفه محافظت از اطلاعات و جابه‌جايي اين اطلاعات در تمامي‌دستگاه‌هاي متصل به ‌Grid را عهده‌دار است. جابه‌جايي و انتقال اطلاعات كار بسيار مشكلي است و اطلاعات بايد از كانالي مطمئن منتقل شود.

با استفاده از ابزار Globus و بخش مديريت اطلاعات اين ابزار، مي‌توان محيطي امن براي انتقال اين اطلاعات به ‌وجود آورد. اين قسمت از Globus به Grid Access to Secondary Storage) GASS) معروف است كه امكاناتي مانندGridFTP را دربردارد كه مانند FTP است، اما امكانات امنيتي مانند GSI را نيز دربرمي‌گيرد. در نتيجه وقتي يك كاربرProxy Certificate را داشته‌باشد، مي‌تواند از GridFTP جهت انتقال فايل‌ها استفاده كند؛ بدون آن كه نياز داشته باشد دوباره به‌ سيستم وارد شود. شكل 5 موقعيت GASS را در Grid نشان مي‌دهد.

 

Grid از ديد برنامه نويسان

از ديد برنامه‌نويسان، Grid از سازمان‌هاي مجازي‌اي تشكيل شده است كه از پروتكل‌هاي مخصوصي براي ارتباط با هم استفاده مي‌كنند. اين پروتكل‌ها به ‌استفاده‌كنندگان Grid و برنامه‌ها اجازه مي‌دهند سرويس‌هاي خود را در محيطي كنترل شده و امن اجرا كنند. اين سازمان‌هاي مجازي مي‌توانند يك كامپيوتر شخصي، سروري قدرتمند يا كامپيوترهاي متصل به‌ شبكه باشند كه از آن جا كه پروتكل يكساني دارند، مي‌توانند با هم متصل باشند و از منابع يكديگر استفاده نمايند.

گروه جهاني Grid با ارائه معماري باز سرويس‌هاي Grid يا Open Grid Services Architecture) OGSA) و جمعآوري استانداردهاي باز، مانند زبان تعريف سرويس‌هاي وب يا Web Services Description Language) WSDL) توانسته است استانداردي آسان و در عين حال دقيق براي سيستم‌هاي Grid تعريف كند. از آن گذشته، OGSA از تجربيات به‌ دست آمده از پروژه‌هاي بزرگي مانند Globus نيز بهره‌مند است. شكل 7 ساختار معماري اين استاندارد را نشان مي‌دهد.

 

استانداردهاي باز و پروتكل‌هاي اين معماري راه توليد سرويس‌ها را نشان مي‌دهند. اين سرويس‌ها قلب Grid هستند و در واقع به ‌استفاده‌كننده اجازه مي‌دهند با Grid كار كند.

اين سرويس‌ها عبارتند از:

- سرويس درخواست‌هاي پردازنده مركزي

- سرويس مديريت كنترل كار سيستم و sessionها

- سرويس جست‌وجوي اطلاعات

- سرويس تعيين پهناي باند شبكه‌

- سرويس مديريت اطلاعات‌

وقتي متخصصان Grid درباره شروع شدن يك سرويس صحبت مي‌كنند، مثلاً شروع شدن سرويس جست‌وجوي اطلاعات، منظور يك نمونه يا Instance سرويس است كه مي‌تواند تكاليف بلند مدت يا موقتي داشته باشد. اين سرويس‌ها مي‌توانند به‌صورت فعال يا غير فعال باشند و زمان فعاليت را مي‌توان با زمانبند يا به‌صورت اختياري تعيين نمود. ‌سرويسي خوب است كه بتواند به‌راحتي امكانات خود را در اختيار استفاده كننده قرار دهد. مثلاً وقتي يك وسيله الكترونيكي را به ‌پريز برق متصل مي‌كنيد، براي شما هيچ اهميتي ندارد كه برق مورد نيازتان از كجا مي‌آيد؛ فقط مي‌خواهيد از برق استفاده كنيد.

سرويس خوب Grid نيز سرويسي است كه بتواند سرويس موردنظر ‌استفاده‌كننده  را به‌راحتي دراختيار او قرار دهد و استفاده‌كننده بتواند به ‌سادگي از آن استفاده كند. مثلا سرويس بانك‌اطلاعاتي در Grid بايد به‌صورتي عمل كند كه استفاده كننده فقط يك جست‌وجو وارد كند و  جواب جست‌وجوي خود را بگيرد؛ بدون اين‌كه از جايگاه و عمليات بانك‌اطلاعاتي خبر داشته باشد.

 ­­­­

پيچيدگي‌ها

اگر تصور مي‌كنيد سيستم‌هاي Grid پيچيده‌اند و ممكن است كار با آن‌ها مشكل باشد، كاملاً درست فكر مي‌كنيد. مثلاً سيستم‌هاي Grid بايد به‌سرعت قادر باشند منابع سيستم‌هاي متصل به‌آن‌ها را شناسايي كنند و در عين حال نبايد از سرعت و كارايي اين سيستم‌ها بكاهند. نكته بسيار مهم ديگري كه مشخصاً ارتباطي به ‌Grid ندارد ولي در اين سيستم‌ها تأثير‌گذار است، ساختن نرم‌افزارهايي است كه بتوانند با سيستم‌هاي Gird كار كنند.

امروزه بيشتر نرم‌افزارها مي‌توانند روي كامپيوتر‌هاي شخصي يا حتي سرور‌ها كار كنند.  يعني در واقع اين نرم‌افزارها از يك پردازنده مركزي استفاده مي‌كنند، اما در سيستم‌هاي Gird، ممكن است چند  پردازنده اين كار را به‌عهده بگيرند و چند سيستم با هم كار كنند. البته هر سيستم يك كار را انجام مي‌دهد. سپس نتايج محاسبات جمع مي‌شود و به ‌درخواست كننده سرويس برگشت داده مي‌شود.

وقتي يك نرم‌افزار يا مجموعه‌اي از نرم‌افزارها بخواهند از Grid استفاده كنند، مسئله به‌اشتراك گذاشتن اطلاعات، تكه تكه كردن اين اطلاعات، ‌انتقال آن با امنيت كامل و مديريت اين اطلاعات كار دشواري است و كاربر Grid فقط اطلاعاتي را وارد مي‌كند و نمي‌داند در داخل سيستم چه مي‌گذرد. در نتيجه اين سيستم‌ها بايد طوري اين كار را انجام دهند كه كاربران Grid بدون نگراني از انتشار اطلاعات سري خود يا بروز اشتباه در محاسبات، به ‌Grid اطمينان كنند.

امنيت سيستم‌هاي Grid نيز بسيار حائز اهميت است. كاربران اين سيستم‌ها بايد از دسترسي به‌منابع ايشان در سيستم اطلاع حاصل كنند و بدانند كدام كاربر به‌اطلاعات آن‌ها دسترسي دارد. اضافه بر اين، قابليت اطمينان و سرعت اين سيستم‌ها بسيار اهميت دارد. اگر سيستم‌هاي Grid از سرعت كافي برخوردار نباشد، كاربران Grid از استفاده از اين سيستم‌ها دلسرد مي‌شوند.

 

 

 

پروژه های امروز گرید:

  Search for Extra Terrestrial Intelligence: SETI (جستجو براي يافتن هوش فرازميني) است كه هدف از آن يافتن پاسخ سؤالاتي مانند اين‌كه "آيا ما تنها هستيم" مي‌باشد.

 

تلسكوپ راديويي Are Ibo  به قطر 300 متر در پورتوريكو مي‌باشد. براي پردازش و تحليل يافته‌ها نيز از قوي‌ترين ابركامپيوتر دنيا استفاده میکند.

در حال حاضر حدود 4/5 ميليون كامپيوتر در سراسر دنيا به SETI@Home  پيوسته‌اند و بزرگ‌ترين ابركامپيوتر روي زمين را تشكيل داده‌اند. سرعت كاري اين ابركامپيوتر در حدود 70 ترافلاپس (70 ميليارد عمليات مميز شناور در ثانيه)  است. اين رقم يعني اين‌كه يك كامپيوتر منفرد به مدت دو هزارسال به طور مداوم و هر روز كار كند. اين 4/5 ميليون كامپيوتر در حال حاضر در 226 كشور جهان پراكنده هستند و مي‌توان گفت كه در ضمن بزرگ‌ترين پروژه Grid Computing جهان را نيز شكل داده‌اند.

پروژه ملي ژاپن به اسم NAREGI (National Research Grid Initiative) مي باشد

 

هدف اصلي پروژه NAREGI اين است که به قدرت محاسباتي پتا(10 به توان 15) فلاپ بر ثانيه دست بيابند. اين ميزان قدرت محاسباتي معادل يک ميليون پينتيوم 4 است  

 

براي مشاركت در پروژه و يافتن موجودات هوشمند فرازميني، كافي است كه يك كامپيوتر در خانه، محل كار يا مدرسه داشته باشيد كه به اينترنت هم متصل باشد. با دريافت برنامه محافظ صفحه نمايش مخصوص پروژه كه از نشاني http://seti.berkeley.edu قابل دانلود است، به خيل عظيم پردازش‌كنندگان اطلاعات پروژه  SETI   خواهيد پيوست.

 

 

 

اینترنت (به انگلیسی: The Internet) را باید بزرگ‌ترین سامانه‌ای دانست که تاکنون به دست انسان طرّاحی، مهندسی و اجرا گردیده‌است. این شبکهٔ عظیم جهانی، در اواخر سال ۱۹۶۰ م و با انگیزهٔ همکاری، دسترسی چندسویه به منابع و مهارت‌های محاسباتی، و امکان‌پذیر شدن کار در زمینه‌های بین‌رشته‌ای علوم و مهندسی شروع شد. تنها از اواسط دههٔ ۱۹۹۰ است که اینترنت به صورت یک شبکهٔ همگانی و جهان‌شمول درآمده‌است. وابسته شدن تمامی فعّالیت‌های بشر به اینترنت در مقیاسی بسیار عظیم و در زمانی چنین کوتاه، حکایت از آغاز یک دوران تاریخیِ نوین در عرصه‌های گوناگون علوم، فن‌ّآوری، و به خصوص در نحوه تفکّر انسان دارد.

شواهد زیادی در دست است که از آنچه اینترنت برای بشر خواهد ساخت و خواهد کرد، تنها مقدار بسیار اندکی به واقعیت درآمده‌است.

- طراحی نقشه شبکه

به آرایش فیزیکی رایانه ها و سایر اجزای شبکه، توپولوژی گفته می شود. آرایش فیزیکی را علاوه بر توپولوژی بصورت اصطلاحاتی مانند طرح، نمودار و نقشه فیزیکی نیز بکار می برند.

توپولوژی شبکه، تشریح کننده نحوه اتصال کامپیوترها و خطوط ارتباطی (کابلها) در یک شبکه به همدیگر است.

میزان توانایی یک شبکه به نوع توپولوژی آن بستگی دارد. علاوه بر معیارهای اصلی در طراحی یک شبکه مانند امنیت موجود در شبکه و مقرون به صرفه بودن، جهت انتخاب نوع توپولوژی یک شبکه باید به عوامل زیر توجه داشت:

 

• نوع تجهیزات مورد نیاز شبکه
• روش مدیریت شبکه
• میزان رشد شبکه در آینده نزدیک
• توانایی تجهیزات

 

در صورتی که بتوانیم درک مفیدی از توپولوژی های شبکه داشته باشیم، می توانیم با توانایها و کاربرد شبکه ها بیشتر مأنوس شویم. شبکه ها از طریق روشهای مختلفی مانند کابل به یکدیگر متصل می شوند. تفاوت اجزاء و تجهیزات شبکه مانند کابلها و کارت شبکه، سبب پیدایش اشکال متفاوتی از شبکه ها گردیده است و هر یک از توپولوژیهای شبکه، نیاز به روش ارتباطی متفاوتی دارند.

 

2-  توپولوژیهای استاندارد

انواع متداول توپولوژیها در شبکه های کامپیوتری عبارتند از:

 

• ستاره ای (Star)
• حلقوی (Ring)
• خطی (Bus)
• توری (Mesh)
• درختی (Tree)
• ترکیبی (Hibrid)

 

در اینجا به توضیح سه توپولوژی زیر که پایه تمام طرحهای شبکه های کامپیوتری میباشد، می پردازیم:

 

• خطی (Bus)
• ستاره ای (Star)
• حلقوی (Ring)

 

این سه توپولوژی دارای طرح ساده ای می باشند، در صورتی که در عمل، اغلب از ترکیب این توپولوژیها استفاده می گردد که پیچیده تر می باشد.

 

1-2 توپولوژی خطی (Bus)

یکی از ساده ترین و متداول ترین روشهای ایجاد شبکه، توپولوژی خطی می باشد که بیشتر در شبکه های محلی (LAN) مورد استفاده قرار می گیرد.

در این روش، خطوط انتقال بین کلیه کامپیوترها مشترک می باشد و یک کابل اصلی (Segment)، کلیه کامپیوترهای شبکه را به یکدیگر متصل می نماید. (ازجمله قوانین نظارت بر خطوط ارتباطی در شبکه های محلی (Ethemet) است.)

از جمله مزایای این شبکه، سادگی، کم هزینه بودن و توسعه و رشد آسان این شبکه می باشد. از مهمترین معایب این شبکه آن است که اگر کابل اصلی که بعنوان پل ارتباطی میان کلیه کامپیوترهای شبکه است، قطع شود، کل شبکه از کار می افتد.

این شبکه نسبت به شبکه های دیگر، دارای سرعت کمتری می باشد و عیب یابی و رفع عیب این شبکه ها مشکل است. حداکثر تعداد کامپیوترها در شبکه Bus برابر با 30 کامپیوتر می باشد.

 

 

 

 

 

 

برقراری ارتباط در توپولوژی خطی:

داده ها در داخل بسته هایی به نام Packet قرار می گیرند. در توپولوژی خطی، با مشخص کردن آدرس گیرنده برای داده ها و قرار دادن داده ها بر روی خطوط ارتباطی (کابل) به صورت سیگنالهای الکتریکی، ارتباط میان ماشین گیرنده و فرستنده برقرار می گردد، که این برقراری ارتباط توسعه مراحل زیر صورت میگیرد:

 

• ارسال سیگنال
• برخورد یا تصادم سیگنال (Collision)
• ترمیناتور (Terminator)

 

ارسال سیگنال:

داده های شبکه خطی به صورت سیگنالهای الکتریکی، به همه رایانه های موجود در شبکه فرستاده می شوند. اما دریافت داده های ارسالی توسط رایانه ای امکان پذیر است که آدرس آن با آدرس مقصد در سیگنال ارسالی یکسان باشد.

در هر زمان تنها یک کامپیوتر می تواند داده های خود را به روی خط انتقال ارسال دارد.

با توجه به اینکه تعداد استانداردی برای تعداد رایانه های شبکه وجود ندارد، هرچقدر تعداد رایانه های موجود در شبکه بیشتر باشد، رایانه ها باید مدت زمان بیشتری را جهت قرار دادن داده های خود بر روی خط انتقال منتظر بمانند و در نتیجه سرعت شبکه کاهش می یابد.

البته کاهش سرعت شبکه، تنها به تعداد کامپیوترهای شبکه بستگی ندارد، برخی از عوامل مؤثر در این امر عبارتند از:

 

• نوع برنامه های کاربردی که در شبکه اجرا می شوند.
• فاصله میان رایانه های شبکه.
• نوع کابلهای به کار برده شده در شبکه.
• میزان تواناییهای سخت افزاری شبکه
• تعداد دفعات انتقال داده ها توسط کامپیوترهای شبکه.

 

در توپولوژی خطی تنها کامپیوتر مقصد به سیگنالهای ارسالی (داده ها) پاسخ می دهدو کامپیوترهای دیگر تنها داده را عبور می دهند و اگر یکی از کامپیوترها از کار بیافتد، سایر کامپیوترها به کار خود ادامه می دهند و خللی بر روند کار سیستم وارد نمی گردد توپولوژی Bus یک توپولوژی غیر فعال است.

در توپولوژی فعال، رایانه ها سیگنالها را مجددا تولید می کنند و داده را در طول شبکه حرکت می دهند.

 

برخورد یا تصادم سیگنال:

بدلیل اینکه داده ها (سیگنال الکتریکی) در طول کابل حرکت کرده به کلیه کامپیوترهای شبکه ارسال میگردند به حرکت در طول کابل ادامه داده و پس از رسیدن به انتهای کابل، مجددا به ابتدای کابل برگشته و با سیگنالهای ارسالی از سایر رایانه ها برخورد می نمایند که به آن Collision گفته می شود. ایجاد برخورد، مانع از ارسال داده توسط سایر رایانه ها می شود. بنابراین باید از برگشت سیگنال از انتهای کابل جلوگیری نمود.

 

ترمیناتور:

به منظور جلوگیری از برگشت سیگنال ارسالی بر روی کابل، از قطعه ای به نام ترمیناتور که به دو انتهای کابل اصلی وصل می شود استفاده می گردد و به وسیله آن سیگنالهای ازادی که توسط مقصد دریافت نگردیده اند، جذب می شود.

جذب سیگنالها، کابل را خالی نموده و سایر رایانه ها می توانند داده های (سیگنالهای) خود را به روی خط ارسال نمایند.

 

قطع ارتباط شبکه:

در صورتی که به هر دلیلی کابل اصلی به عنوان پل ارتباطی و اتصال دهنده کامپیوترهای شبکه قطع گردد، بدلیل عدم وجود ترمیناتور و بدلیل برخورد سیگنالهای ارسالی، فعالیت شبکه مختل گردیده و نهایتا کل شبکه از کار می افتد. در این حالت رایانه های شبکه قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر نمی باشند ولی می توانند به صورت رایانه های مستقل به فعالیت خود ادامه دهند.

 

گسترش LAN:

در توپولوژی Bus (خطی) که از متداولترین توپولوژیهای مورد استفاده در شبکه های LAN است، کابلها به دو صورت توسعه می یابند:

 

1-   استفاده از قطعه ای به نام اتصال دهنده بارل (barrel connector) که دو قطعه کابل را با یکدیگر متصل می نماید و کابلی با طول بیشتر ایجاد می نمایند. این اتصال دهنده ها به دلیل تضعیف سیگنالها، کمتر مورد استفاده قرار میگیرند و در صورت استفاده تعداد زیادی از این اتصال دهنده ها، دریافت صحیح سیگنالها دچار اشکال می شود.

2-   استفاده از دستگاه تکرار کننده (Repeater)جهت اتصال دو کابل به یکدیگر: تکرار کننده از پورت ورودی خود داده ها (سیگنالها) را پذیرفته و آنها را تقویت می نماید و به پورت خارجی خود ارسال می کند. در این حالت سیگنال تقویت شده می تواند به مسیرهای دورتر ارسال شود و به درستی دریافت گردد و این روش نسبت به روش بارل مزیت دارد.

 

توسط این دستگاه می توان جریانهای ضعیف را دریافت نموده و دوباره همانند لحظه ای که از NIC (کارت شبکه) مبدأ خارج شده اند ایجاد نماییم. یعنی با استفاده از یک Repeater می توانیم طول مجاز کابل را دو برابر نمائیم.

نصب و تنظيم برنامه Wingate جهت اتصال شبكه به سرور و اينترنت

از آنجايي كه استفاده از ويندوز NT و يا ويندوز 2000 Advanced Server جهت اتصال نرم افزارى شبكه و نگهدارى و كنترل آن براى خيلى از سايتها مشكل مىباشد، توصيه مى شود از برنامه ساده Wingate كه يك برنامه بسيار قوى و ساده مىباشد جهت انجام اين امور استفاده نماييد. اين برنامه كه قفل شكسته آن نيز در بازار در درون سىدى ها وجود دارد مىتوانيد از اينترنت نيز آنرا download نماييد.

تذكر مهم:
اين برنامه فقط روى سرور سايت نصب خواهد گرديد و بطور اتوماتيك به دستگاههاى كه در يك گروه كارى قرار دارند و به اين سرور متصل هستند يك IP آدرس خواهد داد و هيج احتياجى نيست به دستگاهها بطور دستى آيپى آدرس دهيم.

نكته: اين برنامه علاوه بر ويندوز 98 قابل نصب بر روى ويندوز 2000 و NT نيز مىباشد و تمامى مراحل تنظيم آن يكسان و شبيه بوده و فقط دقت شود كه برنامه Wingate قابل نصب مخصوص NT را بايد اجرا نماييد (wgntsetup) نه ويندوز 98 (wg9xsetup) .

1. مراحل تنظيم سرور قبل از نصب
2. مراحل نصب برنامهWingate
3. مراحل تنظيم Wingate
4. نحوه تنظيم دستگاههاى موجود در شبكه جهت اتصال به شبكه
5. نحوه استفاده از برنامه Wingate براى كنترل شبكه

مراحل تنظيم سرور قبل از نصب

قبل از نصب Wingate بايد شما فقط سرور خود را به نحوى كه گفته مىشود آماده نماييد.
ابتدا روى آيكون Network Neighborhood كليك راست نموده و گزينه Properties را انتخاب نماييد. ( نحوه تنظيم كردن شبكه و اين بخش قبلا" بطور كامل بيان گرديده است.) در پنجره Configuration گزينه TCP/IP را انتخاب نماييد و سپس روى دكمه Properties كليك نماييد تا پنجره اى به شكل زير باز گردد.

 در همه كامپيوترها به پيش فرض روى قسمت Obtain an IP address automaticaly تيك خورده و فعال است. ( اين گزينه قادر مىسازد كامپيوتر از سرور به طور اتوماتيك Ip address بگيرد.) شما در سرور بايستى گزينه پايينى آن يعنى Specify an Ip address را كليك نموده و آنرا فعال سازيد. بعد از فعال نمودن ،كادرهاى پايين آن جهت درج آدرس فعال خواهند گردييد و شما قادر خواهيد بود يك آدرس به سرور خود دهيد و سپس بعد از نصب Wingate بقيه دستگاهها بطور تصادفی (Random )، يك آدرس از سرور خواهند گرفت.
در قسمت Ip address يك آدرس معتبر مثلا" 10.0.0.1 را نوشته و در بخش Subnet Mask نيز عددهاى 0255.0.0. را درج نماييد و سپس دكمه Ok را كليك كرده وكامپيوتر را مجددا" راه اندازى نماييد.

بعد از نصب Wingate ، دستگاهها Ip آدرسهايى مثل 10.0.0.2 و 10.0.0.3 و الى آخر را به طور اتوماتيك خواهند گرفت.

استفاده از شبكه و عمل Sharing

اگر شبكه يك سايت درست راه اندازىشده باشد و مشكلى نباشد، هنگاميكه شما دو بار روى آيكون Network Neighborhood كليك مىنماييد قادر خواهيد بود كامپيوترهاى موجود را در گروه كارى خود Workgroup را مشاهده نماييد و با كليك روى كامپيوتر مورد نظر وارد آن شده و از برنامه هاى مشترك آن (Shared ) استفاده نماييد.

توجه: حتما" كامپيوتر مورد نظر نيز روشن باشد و ضمنا" برنامه ای را share كرده باشد.

 

چگونه مىشود برنامه اى را share نمود كه ديگران نيز به آن از كامپيوتر ما دسترسى داشته باشند؟

نكته مهم: فقط درايوها ( floppy A;c:و d:; Cd-rom) ، سىدى و پوشه ها قابل اشتراك هستند ودر صورتى كه بخواهيم فايل يا سندى را share نماييم، حتما" ابتدا آنرا در پوشه اى قرار دهيم.
براى عمل Sharing روى درايو و يا پوشه مورد نظر كليك راست نموده و گزينه Sharing را انتخاب مىكنيم. پنجره اى باز مىشود كه درقسمت دكمه راديويى Shared as كليك مىنماييم.

 

مىتوانيم در بخش Comment نام يا توضيح خاصى جهت اطلاع افرادى كه آن پوشه را مىبينند بنويسيم. (مثلا" CD-Rom ). و با زدن دكمه Ok، پوشه يا درايو ما به شكل يك دست خواهد شد كه نشان مىدهد اين پوشه ما مشترك قرار داده شده است. و در صورتى كه مجددا" بخواهيم آنرا از حالت اشتراك دربياوريم تا كامپيوترهاى ديگر به آن دسترسى نداشته باشند، كافى است مجددا" روى آن كليك راست نموده و گزينه Not Shared را انتخاب نماييم. با زدن Ok از حالت اشتراك در آمده وشکل دست نيزاز روی آيکون Share شده، پاك خواهد شد.

در پنجره باز شده shared سه گزينه در بخش پايين، وجود دارد كه بطور پيش فرض هميشه گزينه Read only يا فقط خواندنى فعال است. وبه كاربرى كه از فايل مشترك استفاده مىكند، فقط اجازه مىدهد آنرا ديده، در صورت لزوم براى خود كپى نماييد ولى حق ويرايش، حذف و يا تغييراتى در آنرا ندارد.
امًا اگر گزينه Full و يا Depended on the password ،را انتخاب نماييم و در جلوى كادر آنها پسووردى درج كنيم و به كاربر كامپيوتر ديگر دهيم. او قادر خواهد بود با دادن رمز درخواستى تغييرات مورد لزوم را نيز بر روى آن وارد نماييد، لذا دقت كنيد در صورت عدم نياز هميشه از گزينه Read only استفاده نماييد.

چند تذكر:

• اگر سىدى رام خود را Share نماييد مىتوانييد از كامپيوترهاى ديگر از آن استفاده نماييد و برنامه هاى موجود در آنرا در كامپيوترهاى ديگر كپى نموده و يا نصب كرده استفاده نماييد ولى اگر برنامه اى را نصب نماييد كه احتياج به سي دى داشته باشد بايد همواره كامپيوتر مورد مشترك روشن بوده و آماده دادن اطلاعات باشد. ( توجه شود كه سىدى های اجرايی كه احتياج به سىدى دارند را بايد در سىدى رام هر دستگاه جداگانه گذاشته و اجرا نماييد و نمىتوانيد از چند دستگاه به اجراى آن در يك سيستمم اقدام نماييد.)
• اگر از كامپيوترى برنامه اى سنگين و طولا نى را براى كامپيوترهاى مختلف مىخواهيد كپى نماييد چون اين عمل كار آن كامپيوتر را بسيار كند مىكند دريك لحظه اجازه دهيد 1 يا 2 دستگاه اين عمل را انجام دهد. و سپس ميتوانيد جهت سرعت دادن به كار از آن 2 دستگاه نيز جهت اشتراك گذارى استفاده نماييد و سرعت كار را افزايش دهيد.
  مواظب باشيد در وسط عمل كپي و يا نصب ،كسي كامپيوتر مشترك دهنده فايل را خاموش ننمايد.
• در هنگام بستن كامپيوتر اگر پيامى بدين مضموم :
  There are one(2,3,..) users using your computer.
  ظاهر شود، نشان مىدهد كه يك يا چند كامپيوتر ديگر دارند از برنامه هاى کامپيوتر شما استفاده مىنمايند، لذا منتظر و يا مطمئن شويد كه ديگر به كامپيوتر شما متصل نبوده و كارى ندارند و سپس اقدام به خاموش نمودن سيستم نماييد.
  

  بررسى ساير گزينه هاى Network neighborhood 

  اگر روى آيكون شبكه يا Network neighborhood كليك راست نماييد گزينه هاى ديگرى را علاوه بر Properties مشاهده خواهيد نمود:

  

تنظيم شبكه:

همانطور كه گفتيم جهت تنظيم شبكه روى آيكون Network Neighborhood كليك راست نموده و سپس گزينه Properties را انتخاب مىنماييم.
در پنجره باز شده دقت مىكنيم حتما" گزينه هاىمورد نياز موجود باشند از جمله:

• Client for Microsoft network
  Dial-up Adapter
  Tcp/Ip
  File and printer sharing for Microsoft Network

و درصورتى كه يكى از آنها نبود به روشى كه گفته شد با كليك بر دكمهAdd آنرا انتخاب و اضافه مىنماييم. مثلا" براى اضافه نمودن پروتكل Tcp/Ip روى دكمه Add كليك كرده و از پنجره باز شده گزينه Protocol را انتخاب مىنماييم و سپس در سمت راست آن پنجره دكمه Add موجود را كليك مىكنيم. پنجره اى باز مىشود كه دو قسمت مىباشد،

 دربخش Manufactures نوع سازنده مثلا" Microsoft را انتخاب مىكنيم و در بخش Network protocols پروتكل مورد نياز مثلا" Tcp/Ip را انتخاب مىنماييم. براى افزودن File and printer sharing for Microsoft Network روى دكمه File and Printers Sharing واقع در پايين پنجره Configuration كليك نموده و در كادر جعبه اى گزينه ها كليك كرده و انتخاب مىنماييم.

بعد از تنظيم و كنترل Configuration در قسمت Identification كليك نموده و يك اسم به كامپيوتر خود جهت شناسايى راحت ديگران در شبكه در قسمت نام كامپيوتر ( Computer Name ) مىدهيم و در بخش گروه كارى ( workgroup ) با دقت نام گروه كارى را مثلا" SAF را كه براى تمامى كامپيوترها يكسان و شبيه است را نوشته و در صورت نياز در بخش Computer Description توضيحى در زمينه آن كامپيوتر مىنويسيم كه لزومى نيست.

بعد از اتمام تنظيمات اگر روى دكمه Ok كليك نماييد، پنجره شروع به فعاليت نموده و نسبت به تنظيم و نصب برنامه هاى تنظيمى اقدام مىكند و احتمالا" سىدى ويندوز و يا درايوار يا راه انداز كارت شبكه را از شما خواهد خواست كه با هدايت آن به مسير مربوطه و نصب موارد خواسته شده كامپيوتر مجددا" راه اندازى (Restart ) شده و بالا خواهد آمد و درصورتى كه گزينه Client for Microsoft network را در پنجره Configuration در بخش Primary Network Logon انتخاب نموده باشيد،كامپيوتر هنگام بالا آمدن پنجره ورودى كاربر را بالا خواهد آورد و شما با نوشتن نام كاربر و رمز ورود مىتوانيد وارد شبكه شويد. دقت شود كه مىتوانيد در صورت عدم نياز رمز ورودى را براى راحتى همه خالى گذاشته و شماره كامپيوتر را به عنوان نام كاربر نوشته و دكمه Ok را كليك نماييد.

تذكر:
مشاهده مىشود بعضي از كاربران بدون زدن دكمه Ok و يا Enter با زدن دكمه Cancel يا دكمه Escape وارد كامپيوتر مىشوند كه در اينصورت قادر نخواهند بود از شبكه استفاده نمايند. شما برای اطمينان از اينكه كاربر درست وارد شبكه گرديده است،اگر در قسمت Start كليك نموده و در بخش Log off نام كاربر را ببينيد، مطمئن مىشويد كاربر وارد شبكه گرديده و مىتوانيد از آن استفاده نماييد. ولى اگر در آن قسمت چيزى نبود نشان ميدهد كه كاربر با زدن دكمه كنسل(Cancel) وارد شبكه نگريديده است.

تنظيم و كنترل برنامه Network Neighborhood 

همانطور كه در بالا بيان شد بعد از نصب كارت شبكه آيكون تنظيمات آن در درون Control panel يا همچنين ميز كار يا Desktop جهت تنظيمات قابل مشاهده است.

جهت تنظيم شبكه كافى است شما روى آيكون Network Neighborhood كليك راست نموده و گزينه Properties را انتخاب نماييد.

قبل از شروع كار و تنظيمات لازم مىدانم شما را كمى با اين پنجره و مشخصات آن آشنا نمايم.

همانطور كه طبق شكل مىبينيد درون اين پنجره پوشه های(Tab)، گوناگونى وجود دارد و مهمترين آنها قسمت Configurations ، يا پيكربندى شبكه و بخش Identification، يا مشخصات و شناسايى كامپيوتر مىباشد.

در بخش Configuration يا پيكربندىمعمولا گزينه هايى جهت بكار گيرى clients ( ) ، adapters ( )، protocols ( ) و services ( ) وجود دارد.

Clients : نرم افزارهاى Clients شما را قادر مىسازد كه پرينترها و فايلهاى مشترك ( Shared ) را در كامپيوترهاى ديگر مشاهده و استفاده نماييد.

Adapters : يك adapter، يك وسيله سخت افزارى است كه از نظر فيزيكى مشخص ميكند كامپيوتر شما به شبكه متصل است.

Protocol : نشانگر يك زبان مشترك است كه كامپيوترها جهت ارتباط با يكديگر از شبكه نياز دارند. ( كامپيوترها بايد از يك زبان مشترك Tcp/Ip جهت ارتباط با يكديگر استفاده نمايند.)

Services : بعضى از سرويسها شما را قادر مىسازند كه شما بتوانيد فايلها و پرينترهاى خود را با ديگران در شبكه مشترك (Share ) نماييد و سرويسهاى ديگرىجهت گرفتن پشتيبان اتوماتيك از سيستم( Automatic system backup )،تنظيمات و ثبت از راه دور (Remote Registory ) و عامل كنترل و مشاهده شبكه ( Network Monitor Agent ) و جود دارند.

در زير اين گزينه ها سه دكمه Add ، Remove و Properties وجود دارد كه با كليك روى دكمه Add پنجره اى باز مىشود كه شما می توانيد در صورت نياز از آن (client, adapter, protocol, services ) مورد نياز خود را اضافه نماييد.
ودر صورتى كه بخواهيد گزينه اى را حذف نماييد آنرا انتخاب نموده و روى دكمه Remove كليك نماييد. برنامه حذف خواهد گرديد.
با انتخاب گزينه اى و كليك روى دكمه Properties شما مشخصات و تنظيمات جزئى و بيشترى را در پنجره باز شده مشاهده خواهيد نمود.

در بخش Primary Network Logon، شما مىتوانيد با كليك در مثلث پايين رو، نوع اتصال به شبكه را انتخاب نماييد. اين بخش نشان مىدهد كه كدام شبكه اتصال شما را پشتيبانى خواهد نمود. بنابراين شما از آن شبكه استفاده نماييد. مثلا" اگر شما Windows Logon را انتخاب نماييد شما به ويندوز 98 متصل بوده و در صورتى كه شبكه شما قطع باشد شما هيچ پيامى بر اين مبنى نخواهيد داشت. ولى اگر گزينه Client for Microsoft network را انتخاب نموده باشيد،هنگام ورود به ويندوز پنجره اى به شكل زير از شما نام كاربر ( User Nanme ) و رمز ورود ( Password ) و احتمالا" Domain يا نام شبكه را از شما خواهد خواست و در صورتيكه شبكه شما دچار مشكل باشد، پيامهاى هشدار دهنده در اين بخش مشاهده خواهيد نمود.
در قسمت انتهايى اين پنجره يك دكمه فشارى به نام File and Printers Sharing وجود دارد كه با كليك روى آن پنجره ديگرى باز مىشود كه شما مىتوانيد با كليك درون جعبه هاى دو گزينه موجود،اجازه دهيد ديگران از فايلها و پرينترهاى Share شده و مشترك شما استفاده نماييد.

در قسمت (Tab ) Identification يا مشخصات كامپيوتر شما سه كادر وجود دارد كه عبارتند از:

Computer Name : در جلو اين كادر شما مىتوانيد نام كامپيوتر خود را برای شناخته شدن در شبكه براى ديگران درج نماييد. ( حد اكثر 15 حرف و بدون فاصله باشد.)
Workgroup : نام گروه كامپيوترى است كه در ارتباط مىباشند و كامپيوترها بايد هم جهت مشاهده و هم قرار گرفتن در يك گروه حتما" دارى يك workgroup مشترك باشند. (حتما"، رعايت حروف بزرگ و كوچك در اين قسمت دقت شود و در اينجا هم بيش از 15 حرف و فاصله ممنوع است. بهتر است جهت راحتى كار اسمى مشخص و كوچك و با حروف بزرگ نوشته شومثلا": SAF )
Computer Description: در اين بخش شما مىتوانيد جهت مشخص شدن دقيق هر كامپيوتر توضيحات خاصى را درج نماييد كه اختيارى است. وديگران را قادر مىسازد اطلاعات بيشترى را در رابطه با آن كامپيوتر در صورت لزوم مشاهد نمايند.

 

شبكه Hub

اماٌ يکی از مطمئن ترين و بهترين سيستم شبکه بندی ، شبکه Hub می باشد. در اينگونه شبکه از طريق سيمهای رابط به يک Hub متصل می شوند. در اين سيستم بر عکس شبکه BNC اگر کامپيوتری قطع شود فقط آن قطع بوده و بقيه سيسيتم مختل نشده و شبکه برقرار است. رابط اينگونه شبکه ها سيمهايی است که به سر آنها یک عدد ِArj 45 پرچ گرديده است که با رنگهای خاصِی جهت گرفتن و فرستادن اطلاعات مشخص شده است.

اين رابطها به کارت شبکه کامپيوتر وصل بوده و طرف ديگر آنها به سوکتهای ديواری ( Facepalte ) متصل مي شوند.

  در روی اين دستگاه فعاليت دستگاها با چراغهای چشمک زن مشخص می شود و در صورت عدم فعاليت مِی توان از عدم اتصال آن آگاهی پيدا نمود و در جهت رفع عيب آن بر آمد.

 

 

Troubleshooting يا رفع اشكالات جزئی:

اگر در اينگونه شبكه نيز مشكلي پيش آيد كنترل موارد زير توصيه مىشود.
الف) مطمئن باشيد دستگاه هاب Hub ، روشن بوده و سوكتهاى سيمهاى متصل شده محكم باشند و لق نباشند.
ب) جايگاه سوكت سيمهاى قطع شده را با جايگاه سيمهاى اتصالى سالم در روى هاب جابجا نموده و نتيجه را مشاهده نماييد.
ت) كنترل سالم بودن سيمها و سوكت سر آنها.
ث) كنترل سالم بودن سوكتهاى اتصالى.

شبكه سرى يا BNC 

در شبکه BNC کامپيوترها بطور سری به هم متصل می شوند و در صورتی که شبکه و سيمهای ارتباطی يک کامپيوتر خراب شود باعث از کار افتادن بقيه شبکه نيز خواهد گرديد. رابط BNC که به شکل يک استوانه مِباشد دارای دو برآمدگِی مِی باشد.( مانند شکل)

 

در ابتدا و انتهای سيمهای رابط اين نوع شبکه يك عدد رابط به نام به نام BNC پرچ شده است که جهت اتصال به سيمها و کامپيوترهای ديگر در سر هر کدام از آنها یک عدد T-Connector قرار می دهند همانطور که در شکل مشاهده می نماييد در سر تی ها برآمدگی و ي شکافها و فرورفتگيهاِی جهت برقرار اتصال با هم وجود دارد و شما بايست بطور دقيق هنگام اتصال دو قسمت به هم ، شکافها یا فرورفتگی ها را با برآمدگيهای قطعه مقابل چفت نمود و با يک بار چرخش آنرا قفل نماييد تا سفت شود.

در اينگونه شبکه در ابتدا و انتهای کليه کامپيوتر ( کامپيوتر اول و آخر) با دو عدد Terminator بايستي بسته شوند.

تذکر:

اِينگونه سيم کشی تا حدود نسبتا" زيادی از نظر هزينه به صرفه بوده و ارزان می باشد ولی کنترل ، نگهداری آن بسيار مشکل بوده و بايستی همواره احتياط را پيشه خود نمود. بسيار ديده شده که اين سيمها و رابطها از مناره ها شکسته و قطع می گردند لذا می توانید قسمتهای انتهاِيی را باچسپ محکم و يا سيم محک نماييد تا شکسته و قطع نشود.

Troubleshooting يا رفع اشكالات جزئی:

گاهى در شبكه مشكلاتى پيش مىآيد كه شايد با كمى تامل و دقت قابل رفع باشد. اگر شبكه يا كامپيوترى از شبكه قطع باشد و بعد از كنترل موارد لازم، در شبكه مطمئن شديد كه از لحاظ برنامه و نرم افزار مشكلى نداريد مى توانيد كنترلهاى زير انجام دهيد:
تريميناتورهاى دو سر شبكه را چك و كنترل نماييد و مطمئن شويد که مشكلى نداشته و محكم متصل باشند.
تيكانكترها متصل بوده و هيچ سيمي قطع نباشد.
معمولا" بر اثر كشيدگى سيمها پرچ سر سيمها جدا مىشود در صورت مشاهده و شك ، يك سيم سالم را با آن تعويض كنيد.
تريميناتور انتهايی دستگاه آخرى را باز نموده و به دستگاه دومى وصل كرده و با رفع اشكال و اتصال دو دستگاه اولى ، سپس دستگاه سومى و الي آخر مشكل را( كه مى تواند حاصل از سيم، تىكانكتر و يا ترميناتور باشد ) يافته و رفع نموده و در صورت لزوم قطعه مربوطه را تعويض نماييد.
جهت تست سالم بودن سيمها در صورت لزوم مىتوانيد علاوه بر تست آنها مابين دو دستگاه سالم از اهم متر نيز استفاده نماييد.

كارت شبكه يا LAN Card

كامپيوترها جهت اتصال به هم و استفاده از برنامه هاى هم و اشتراك برنامه ها از نظر سخت افزارى احتياج به كارت شبكه يا LAN Card دارند. كه بطور معمول در بازاردو نوع کارت معمول می باشد. يک قسم آنها کارتهاِی 10 در 10 بوده و قسم ديگر کارتهای 10 در 100 ميباشند. جهت كنترل اتصال درست كارت شبكه به كامپيوتر مىتوانيد روى آيكون My Computer كليك راست نموده و ازقسمت Properties پوشه Device manager را انتخاب نماييد. در بين ابزارهاى نصب شده طبق شكل بايد در قسمت Network adapters ،نام ومشخصات كارت شبكه شما وجود داشته باشد.
اگر در اين بخش علامت سوال يا تعجب به شكل زرد رنگ وجود داشته باشد نشان مىدهد كه راه انداز (Driver ) كارت شبكه شما ناقص بوده و درست نصب نشده است و بايستى طبق روشهاى Hardware settings آنرا برداشته(Remove) و با Refresh ، يا از قسمت Add new hardware در بخش كنترل پنل ( Control panel ) درايور يا راه انداز مناسب و صحيح آنرا نصب نماييد. (براى مشاهده جزئييات نصب يك سخت افزار در صورت لزوم به جزوه آموزش نصب و راه اندازى ويندوز و تنظيمات كامپيوتر از همين سرى جزوات مراجعه نماييد.)
توجه نماييد كه بعد از نصب كارت شبكه، آيكون Network Neighborhood در روى ميز كار (Desktop ) مشاهده خواهد شد كه بعدا" به توضيح تنظيم آن خواهيم پرداخت.

 

از آنجاييکه ما معمولا" دو نوع شبکه BNC و HUB را مورد استفاده قرار می دهيم بر روی اکثر کارتها جهت اتصال هر دو نوع رابط وجود دارد. 

1. شبکه BNC
2. شبكه Hub

آموزش و راه اندازی یک شبکه LAN

اگر در محیط کار یا منزل خود با بیش از یک کامپیوتر سروکار دارید احتمالا به فکر افتاده اید که آنها را به یکدیگر متصل کرده و یک شبکه کوچک کامپیوتری راه بیا ندازید .
با اتصال کامپیوتر ها به یکدیگرمیتوانید چاپگرتان را بین همه انها به اشتراک بگذارید از طریق یکی از کامپیوتر ها که به اینترنت وصل است بقیه را نیز به اینترنت متصل کنید از هر یک از کامپیوتر ها به فایل های خود از جمله عکس ها اهنگ ها و اسنادتان دسترسی پیدا کنید به بازی هایی بپردازید که نه چند بازیکن با چند کامپیوتر نیاز دارند
وبلاخره این که که خروجی وسایلی چون DVD PLAYER یا وب کم را به سایر کامپیوتر ها ارسال کنید .
در این مقاله صمن معرفی روش های مختلف اتصال کامپیوتر ها به یکدیگر انخام تنضیمات دستی را برای بهره بردن از حد اقل مزایای یک شبکه کامپیو تری به شما نشان می دهیم .
ذکر این نکته هم لازم است که قسمت اصلی این مقاله به نصب نرم افزار اختصاص دارد اما در انتهای مطلب در خصوص ساختار شبکه و مسائل فیزیکی ان هم توضیهاتی داده ایم

روشهای اتصال:
برای اثصال کامپیوتر هایی که در فاصله ای نه چندان دور از یکدیگر قرار دارند راههای مختلفی وجود دارد که عبارتند از :
سیم کشی دیتا به صورت تو کار در حین ساخت ساختمان که امروز بسیار متداول است .
ذر این روش همان گونه که برای برق ساختمان از قبل نقشه می کشند و مثلا جای کلید ها و پریز ها را مشخص می کنند برای شبکه کامپیوتری هم نقشه کشی و سیم کشی می کنند .
قرار دادن سیم ها در کف اتاق و اتصال کامپیوتر هایی که در یک اتاق قرار دارند .
استفاده از فناوری بی سیم
ساتفاده از سیم کشی برق داخل ساختمان
استفاده از سیم کشی تلفن داخل ساختمان

هر یک روش ها مزایا و معایب خاص خود را دارند اما برای به اشتراک گذاشتن چاپگر فایل ها و اینتر نت باید کامپیوتر ها را به نحو صحیح و مناسبی تنظیم و آماده کنید و فرق نمی کند که کدام روش را انتخاب کرده باشید
به همین دلیل کار را از همین نقطه شروع می کنیم از آنجا که ویندوز های اکس پی و 98 پر استفاده ترین ویندوز ها در منازل و دفاتر کوچک هستند نحوه اشتراک گذاری منابع در این دو ویندوز را مورد بحث قرار می دهیم هر چند مورد سایر ویندوز ها مفاهیم تغییر نمی کند
گام های اولیه :
برای راه اندازی شبکه در منزل خود این سه کار را باید انجام دهیم :
1انتخاب فناوری مناسب شبکه که مورد نظر ما در این مقاله اترنت استاندارد است
2خرید و نصب سخت افزار مناسب این کار، که اصلی ترین آنها کارت شبکه برای هر یک از این کامپیوتر ها و یک هاب – سوییچ است
3تنظیم و آماده سازی سیستم ها به نحوی که بتوانند همدیگر را ببینند و با یکدیگر صحبت کنند

از این سه مرخله قدم سوم از همه مهم تر است .
ویندوز اکس پی قسمتی به نام NETWORK SETUP WIZARD دارد که تنظیمات شبکه را برای شما انجام می دهد .
به غیر از این متخصصان هستند که در ازای دریافت دستمزد ، شبکه شما را در محل راه می اندازند .
نام گذاری کامپیوتر ها به اشتراک گذاشتن چاپگر ها فایل ها و اتصالات اینترنتی ،اساسی ترین کارهایی هستند که این افراد برای شما انجام می دهند .
اما اگر با مشکلی مواجه بشوید یا تنظیمات کامپیوتر تان بهم بخورد ، باید بتوانید خودتان شبکه را تنظیم کنید .
کلا بد نیست مفاهیم و اصول راه اندازی یک شبکه کامپیوتری را بدانید تا به هنگام ضرورت خودتان بتوانید دست به کار شوید .
به طور کلی کار هایی که باید انجام دهید تا یک شبکه (( مرده)) را ((زنده)) کنید و به بهره برداری از ان بپر دازید ، از این قرار است :
نام گذاری کامپیوتر
دادن آدرس IP
به اشتراک گذاشتن فایل ها
به اشتراک گذاشتن چاپگر
انجام تنظیمات امنیتی
به اشتراک گذاشتن اتصال اینترنت

نام گذاری کامپیوتر:
بعد از نصب سخت افزار های مورد نیاز برای راه اندازی شبکه ، نیاز به نوبت به نصب نرم افزار های آن می رسد.
در اولین قدم باید برای تکتک کامپیوتر های موجود در شبکه خود اسمی منحصر به فرد و غیر تکراری انتخاب کنید .
علاوه بر اسم کامپیوتر اسم گروه کاری یا WORK GROUP هم مهم است . تمام کامپیوتر های یک شبکه باید عضو یک گروه کاری باشند .

ویندوز اکس پی :
برای نام گذاری کامپیوتر در ویندوز اکس پی این مراحل را دنبال کنید :
1-پنجره control panel را باز کنید
2-اگر حالت نمایش آیکون ها به صورت کلاسیک نیست روی لینک classic new کلیک کنید .در این حالت بر نامه system را اجرا کنید .
3-در کادر محاوره ظاهر شده صفحه computer name را انتخاب کنید
4-همان طور که ملا حظه می کنید کامپیوتر یک اسم کامل دارد و یک گروه کاری . روی دکمه chang کلیک کنید تا کادر محاوره بعدی ظاهر شود .
5-در کادر اول اسمی را تایپ کنید که می خواهید به کامپیوتر تان اختصاص دهید . این اسم هر چیزی می تواند باشد ، فقط نباید تکراری باشد . مثلا اسم کامپیونر اول را pc 1 بگذارید .
6-در کادر دوم اسمی را که می خواهید به گروه کاری خود اختصاص دهید وارد کنید .مثلا My office یا My Home یا هر چیز دیگر . حتی خود Work Group هم بد نیست .
7- در پایان OK و دوباره OK را بزنید . اگر ویندوز خواست ری استارت کند قبول کنید .
ویندوز 98
برای نام گذاری کامپیوتر در ویندوز 98 این مراحل را دنبال کنید:
1-با کلیک راست روی آیکون Network Neighborhood روی دسکتاپ گزینه ، properties را انتخاب کنید .
2-در کادر محاوره ظاهر شده ، به صفحه identification بروید .
3-در کادر اول ، اسم کامپیوتر و در کادر دوم اسم گروه کاری مورد نظر را بنویسید . بعد از تنظیم نام برای تک تک کامپیوتر ها و گذاشتن یک اسم برای کروه کاری تمام آنها ، کامپیوتر ها را دارای هویت کرده و در یک گروه جای داده اید . حالا نوبت به دادن آدرس IP میرسد .

آدرس IP
آدرس IP نشانی هر کامپیوتر در شبکه است . کامپیوتر از طریق این نشانی است که یکدیگر را در شبکه پیدا می کنند .
در هر شبکه آدرس IP هر کامپیوتر باید منحصر به فرد و غیر تکراری باشد .
در باره IP و آدرس دهی از این طریق ، زیاذ میتوان صحبت کرد ، اما از آنجا که در این مقاله قصد پرداختن به تئوری را نداریم بلا فاصله دست به کار می شویم . فقط ذکر این نکته را زروری میدانیم که آدرس IP در واقع یک شماره چهار قسمتی است . هر قسمت عددی از 0 تا 255 است که با علامت نقطه از قسمت بعدی جدا می شود .
مثلا 192.168.0.1 یک آدرس IP است . مفهوم دیگر Subnet Mask است ، که توضیح آن هم از حوصله این مقاله خارج است . فقط این را قبول کنید که در یک شبکه کوچک ، subnet mask را به صورت 255.255.255.0 تایین می کنیم .
در یک شبکه کوچک ، برای تمام کامپیوتر ها سه قسمت اول آدرس IP را یکسان می گیریم و فقط قسمت چهارم را برای هر کامپیوتر عدد متفاوتی را در نظر می گیریم .
مثلا در کامپیوتر اول آدرس 192.168.0.1 و برای کامپیوتر دوم آدرس 192.168.0.2 را می نویسیم و به همین ترتیب ذر بقیه کامپیوتر ها قسمت چهارم آدرس IP را عدد متفاوتی را می دهیم .

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ

چند ترفند ویندوزی
آرشیو پیوندهای روزانه

5/29/2009 - 6/4/2009
12/21/2008 - 12/27/2008
11/28/2008 - 12/4/2008
9/26/2008 - 10/12/2008
9/12/2008 - 9/21/2008
8/26/2008 - 9/11/2008
آرشيو

صفحه اصلی
امنیت
شبکه
اینترنت
نرم افزار
گالری عکس
وبلاگ نویسی
کامپیوتر
ترفند کامپیوتر
ترفند اینترنت
ترفند موبایل
کدهای جاوا
هک
آموزش
زبانهای برنامه نویسی
سخت افزار
نرم افزار موبایل
بازی موبایل
آنتی ویروس
جزوه های آموزشی مربوط به رشته IT و کامپیوتر
دستورات Html

دانشگاه جامع علمی کاربردی
کلوپ دات کام
آپلود عکس
وضعیت آب و هوای مناطق مختلف ایران و جهان
۩۞۩ چقدر جذاب هستید ۩۞۩
فناوری اطلاعات در ملکان
مرکز دانلود ایران
وبلاگی برای جوانان
قیمت روز قطعات کامپیوتر